نماینده مجلس ترکیه و مشاور ارشد نخست وزیر این کشور ضمن دیدار با شهردار تبریز در خصوص گسترش مناسبات فرهنگی مذهبی دو کشور رایزنی کرد.

دکتر حسن توگجو استاد دانشگاه، نماینده مجلس و مشاور ارشد رئیس جمهور و نخست وزیر ترکیه که به منظور دیدار با مقامات علمی، فرهنگی استان به تبریز سفر کرده است در ادامه سفر خود به ایران عصر امروز با مهندس نوین شهردار تبریز دیدار کرد وپیرامون مسایل فرهنگی و توسعه روابط فرهنگی مذهبی دو کشور به تبادل نظر پرداخت .

در این دیدار مهندس نوین با ابراز خرسندی از ملاقات با دکتر حسن توگجو با اشاره به روابط دوستانه و نزدیک دو کشور ایران و ترکیه از تبریز به عنوان دروازه اروپا و مهد تشیع علوی در جهان اسلام یاد و خاطر نشان کرد: تبریز علاوه بر آن که از دیر باز به عنوان دروازه تجارت و مبادلات تجاری ، اقتصادی و فرهنگی ایران مطرح بوده نخستین پایتخت شیعه در جهان اسلام به شمار می رود که نقش بی  بدیلی در ترویج و تثبیت فرهنگ تشیع ایفا کرده است .

شهردار تبریز برپایی هفته های فرهنگی دو کشور به ویژه تبریز در شهرهای طرابوزان ، ریزه و گریسون ، عقد خواهرخواندگی میان شهرداری های تبریز و استانبول، حضور سرمایه گذاران ترک در پروژه های سرمایه گذاری شهرداری تبریز با سرمایه گذاری بالغ بر 10 هزار میلیارد ریالی و مراودات مختلف فرهنگی تجاری میان دو کشور را سند غیر قابل انکار روابط مستحکم ایران و ترکیه دانست و بر ضرورت تداوم و گسترش روابط در تمامی بخش ها تأکید کرد.

مهندس نوین در عین حال از چهره های فرهنگی ، اساتید و فرهیختگان علمی و فرهنگی ایران و ترکیه خواست در راستای شناساندن و معرفی تاریخ و فرهنگ دو کشور و نیز تقویت مشترکات دو جانبه تلاش کنند.

طی هفته گذشته عده ای که خود را با عنوان دست اندركاران ستادهاي حامي احمدي نژاد در استان آذربایجانشرقی؟! خطاب میکنند با صدور بیانیه ای ،که در وبلاگها وسایتهای خود منتشر نمودند نسبت به عملکرد استاندار آذربایجانشرقی اعتراض نموده و با بکاربردن تندترین الفاظ و ادبیاتی غیر معمول و نامناسب وی را مورد خطاب قرار داده و ادامه مديريت استاندار را نامشروع و غير عادلانه اعلام نمودند که بخش هائی از بیانیه مذکور بشرح ذیل می باشد:

بسمه تعالي

در اين برهه حساس نظام كه دشمنان داخلي و خارجي عزم خود را جزم كرده اند تا اين نظام را ناكارآمد و فاقد وجاهت جلوه داده و به دنبال شورش ، اغتشاش و غارتند، متاسفانه تعدادي از مديران استاني و نمايندگان رانت خوار مجلس تنگه احد را خالي گذاشته و غينمتخواري لاشه خوراني كه يك شبه ميلياردر شده اند را فراهم مي آورند.

در اين بيانيه خطاب به استاندار آمده است:

آقاي استاندار اين مديريت  ارثيه پدري شما نيست كه اينگونه بذل و بخشش ميكنيد و ما نردبان دزدي ها نبوده و نيستيم . اين اقدام اخير شما كه به بهانه سرمايه گذاري بخش خصوصي  !!،  وزير راه را از تهران به تبريز كشانده و براي حفظ آبروي كسي كه به عنوان يك مفسد اقتصادي تحت تعقيب قضايي است يك پروژه افتتاح شده را بار ديگر افتتاح مي كنيد شايسته يك استاندار دولت عدالت محور نيست.

انتصابات معامله اي شما و بخصوص چند انتصاب آخرتان كه حتي برخي از سوي وزارت كشور مورد مؤاخذه قرار گرفته و رد شده اند ، ضايعترين انتصابات طول تاريخ انقلاب در استان را شامل مي گردد موجب گرديده است ، تا مردم به دولت عدالت محور بدبين گردند و دست اندركاران ستادهاي دكتر احمدي نژاد در استان آماج سئوالات بي شمار و شديدترين فشارها و حملات قرار دهند.

دبیرکل جبهه پیروان خط امام و رهبری با انتقاد از شعارهای سرداده شده در راهپیمایی روز عاشورا علیه چهره های سیاسی و شخصیتها تاکید کرد: کسانی که به حسینیه جماران حمله کردند ضد نظام هستند.

به گزارش  مهر، حبیب الله عسگراولادی امروز در اجلاس انجمن اسلامی پزشکان در کتابخانه ملی شرکت کرده بود در حاشیه این نشست در جمع خبرنگاران در خصوص راهپیمایی مردم در روز چهارشنبه در اعتراض به هتک حرمت عاشورا تصریح کرد: در این راهپیمایی شعارهایی علیه شخصیتها و چهره های سیاسی سر داده شد که من این شعارها را انحرافی می دانم و شاید هم عده ای از سر دلسوزی این شعارها را سر بدهند اما من به آنان می گویم که ما امروز به وحدت نیاز داریم و الان وقت این شعارها نیست.

پیر اصولگرایان که در قضایای پس از انتخابات در تلاش بوده تا معترضان را از عواقب خروج از حاکمیت آگاه کندتصریح کرده:حتی به نظر من علیه آزردگان انتخابات نیز نباید شعار سر بدهیم بلکه باید تلاش کنیم آنان را به زیر خیمه امت بیاوریم.

"به بهانه فرا رسیدن سیزدهمین سالگرد درگذشت مهندس  بازرگان"

عدم تحمل مخالف و آرزو کردن مرگ برای منتقدین و معترضین، خاص امروز و دیروز نیست. در دهه شصت هم اغلب کسانی که امروز بخاطر طرح دیدگاه های منتقدانه و نوعا مشفقانه خود مورد لعن و نفرین افراطیون واقع می شوند، خود با شعارهائی مانند :"حزب فقط حزب الله، رهبر فقط روح الله"،"درود بر...و مرگ بر..." و "مرگ بر ضد ولایت فقیه" با کسانی مقابله می کردند که منتقد وضع موجود بوده و یا متفاوت با آنها می اندیشیدند.

در واقع بعضی از شعارهائی که این روزها توسط جمعی از ولایتی ها، احمدی نژادی چی ها و بسیجی های جبهه ندیده امروزی، علیه بعضی از خط امامی ها، موسوی چی ها و جبهه دیده های دیروزی سر داده می شود، بنوعی تکرار تاریخ است.

به عبارت دیگر بعضی از همین خواسته ها و شعارهائی که امروز جمعی از نیروهای موسوم به سبز و اصلاح طلب سر می دهند، در دهه اول انقلاب مرحوم بازرگان عنوان می کرد و لیکن تحمل آن برای همین کسانی که امروز خود هدف هجمه واقع شده اند بسیار دشوار بود.

از اینرو ذکر خاطره ای از مرحوم مهندس بازرگان شاید خالی از فایده نباشد:

سال 1359 مرحوم بازرگان به مناسبت ۱۴ اسفند سالزوز فوت مرحوم دکتر مصدق در حال ایراد سخنرانی بود که با شعارهای مرگ بر بازرگان و درود بر خمینی نیروهای موسوم به حزب‌اللهی و خط امامی آنروزها مواجه شد. بازرگان نیز در واکنش به این شعارها با حاضر جوابی خاص خود گفت:

" اگر شما حزب‌اللهی هستید ما سی‌ سال است که حزب‌اللهی هستیم و اگر شما سه سال است که خط امامی شدید، خط امام توی جیب من است!"

بسم الرحمن الرحیم

السلام علیک یا ابا عبدالله. انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم و وال لمن والاکم و عاد لمن عاداکم. فیالیتنی کنت معکم فافوزا فوزا عظیما

همواره به اینجانب و دوستان گفته می شد که اگر شما اطلاعیه ندهید مردم به خیابانها نخواهند آمد و آنان از اعتراضات و مطالبات خود دست برخواهند داشت وآرامش به کشور برخواهد گشت. بنده به عنوان یک همراه جنبش عظیم سبز مردمی با این نظر موافق نبودم و می اندیشیدم که تا اصلاحات لازم با تکیه براصول روشن که می توان آنها را از قانون اساسی استخراج کرد، صورت نگیرد ، آب رفته به جوی باز نخواهد گشت.

برای مراسم عاشورای حسینی علیرغم درخواستهای فراوان، نه جناب حجت الاسلام و المسلمین کروبی اطلاعیه دادند و نه حجت الاسلام و المسلمین خاتمی اطلاعیه صادر کردند و نه بنده و دوستانم. با این وصف یک بار دیگر مردمی خداجوی به صحنه آمدند و نشان دادند که شبکه های وسیع اجتماعی و مدنی که در طول انتخابات و بعد از آن به صورت خود جوش شکل گرفته است، منتظر اطلاعیه و بیانیه نمی مانند. در حالی که مردم نه روزنامه همراه و مشوقی در کنار خود داشتند و نه از صدا و سیما، به عنوان رسانه ای ملی و بی طرف و منصف و عاقل بهره می بردند. باز همه ملت ها و جهانیان شاهد بودند که در میان طوفانی از تهدیدها و تبلیغات و تکفیرها و اهانتها، عزاداران حسینی در این روز مقدس حسین حسین گویان به صورت مسالمت آمیز و بدون شعارهای تند روانه میدانها و مسیرهایی شدند که خود انتخاب کرده بودند و این بار نیز چون دفعات گذشته با اعمال تحریک آمیز مواجه شدند، خشونت های غیرقابل باور چون زیر کردن راهپیمانان، تیراندازی نیروهای لباس شخصی که امروز هویت آنها بر کسی پوشیده نیست و روز بروز پرده از چهره آنان و سرانشان کنار زده می شود، فاجعه ای را آفرید که اثرات آن به این زودی از صحنه سیاسی کشورمان رخت برنخواهد بست.

مشاهده فیلم های تکان دهنده عاشورا نشان می دهد که اگر شعارها و حرکات جاهایی به سمت افراط غیر قابل قبول کشانده می شود، ناشی از به زیر انداختن افراد بی گناه از روی پل ها و بلندی ها، تیراندازی ها و آدم زیر کردن ها و ترورهاست . جالب آنکه در بعضی از این فیلم ها دیده شده است که مردم در پشت چهره نیروهای انتظامی و بسیجی مهاجم برادران خود را می بینند و در شرایط بحرانی و پر از خشم و هیاهوی آنروز سعی می کنند بدانها آسیبی نرسد. اگر صدا و سیما یک جو انصاف و عقل داشت می توانست برای تلطیف فضا و نزدیک کردن مردم به همدیگر گوشه ای از این صحنه ها را نشان دهد. ولی هیهات! جریان روزهای بعد از عاشورا و گسترش دستگیریها و دیگر تمهیدات دولتی نشان می دهد که مسئولان اشتباهات گذشته را این بار در وسعت بیشتر تکرار می کنند و آنها می اندیشند سیاست ارعاب تنها راه حل است.

گیرم که چند روز با دستگیریها ، خشونت ها ، تهدیدها و بستن دهان روزنامه ها و رسانه ها سکوت برقرار گردید، تغییر قضاوت مردم را نسبت به نظام چگونه حل می کنید؟ تخریب مشروعیت را چگونه جبران می نمائید؟ نگاه ملامت آمیز و متعجب همه جهانیان از این همه خشونت یک دولت به ملت خود را چگونه تغییر می دهید؟ با مشکلات بر زمین مانده اقتصادی و معیشتی کشور که به دلیل ضعف مفرط دولت روزبروز وخیم تر می شود چه می کنید؟ با چه پشتوانه ای از کارآمدی و انسجام ملی و سیاست خارجی موثر، سایه قطعنامه ها و امتیازخواهی های بیشتر را در سطح بین الملل از سر کشور و ملتمان دور می کنید؟

اینان می اندیشند با عقب راندن نخبگان و روشنفکران و دانشگاهیان و فعالان از صحنه سیاسی خواهند توانست بدون پرداختن ریشه ای به مسائل امروز کشور به دیروز قبل از انتخابات برگردند؟ اما کسانی که تاریخ را خوانده اند و کمی با ماهیت پیچیده جوامع آشنایی دارند می دانند که این تفکر ناشی از یک توهم واقع گریز و پناه بردن به رویکردهای کم عمق و گول زننده است .

«طرح آشتي» 7 ماده اي براي برون رفت از بحران سیاسی فعلی

به گزارش خبرنگار «تابناك»، علی مطهری در اين يادداشت، حادثه تلخ عاشوراي تهران را معلول سه عامل عنوان كرده است.

در اين يادداشت آمده است، حادثه تلخ عاشورای تهران معلول سه عامل بود . عامل اول این است که رهبران جنبش سبز در طول ماه های گذشته راه خود را از راه غربزدگانِ فرصت طلبِ مخالف اسلام جدا نساختند و از شعارهای آنها تبری نجستند بلکه به نیروی آنها برای رسیدن به اهداف خود طمع کردند و در نتیجه این گروه احساس شخصیت کرد و هر روز جسورتر و جری تر شد تا آنجا که در روز عاشورا با بهره گیری از حضور مردم در هیئت های عزاداری ، به قصد درگیری و گرفتن چند کشته و علم کردن آن ، با برنامه ریزی قبلی وارد صحنه شد و کام همه ایرانیان را تلخ کرد . اگر رهبران جنبش سبز پیش از این ، راه خود را جدا کرده بودند همان بخش معترض هوادار انقلاب این جنبش مانع حرکات این گروه می شد.

عامل دوم ، شبکه های تصویری ماهواره ای است که از ضعف اطلاع رسانی صدا و سیمای ما و نیز تاثیر پذیری بخشی از مردم ما استفاده و به نوعی گروه مذکور را هدایت و رهبری می نماید .

عامل سوم ، عبرت نگرفتن دو طرف فتنه اخیر از اشتباهات گذشته ، بلکه پافشاری آنها بر راه خطای خویش است. از یک سو رهبران معترضان ، بر وقوع تقلب در انتخابات پای می فشرند و حاضر به اعتراف به قانونی بودن رئیس جمهور و عذرخواهی از مردم نیستند و از سوی دیگر طرف مقابل حاضر به قبول اشتباهات خود در مناظره ها و برخورد خشونت آمیز با معترضان و بازداشتهای گسترده و بی مبنا و توقیف روزنامه ها و سلب آزادی بیان پس از انتخابات و نیز حاضر به عذر خواهی از مردم نیست . وقتی به گروه معترض هوادار انقلاب هیچ فرصتی برای بیان نظراتش نمی دهیم این گروه نیز از هر روزنه ای برای رساندن پیامش استفاده می کند و آنگاه آن گروه فرصت طلب مخالف اسلام که هیچ یک از دو طرف ماجرا را قبول ندارد و به دنبال برقراری یک حکومت لائیک غربگراست کار خود را انجام می دهد .

گروه حامی دولت باید به آزادی بیان به عنوان یکی از اصول انقلاب اسلامی بنگرد و بی جهت مانع بیان افکار منتقدان و مخالفان نشود . چرا در 16 آذر به دانشجویان اجازه نمی دهیم که در داخل دانشگاه هر شعاری که دلشان می خواهد بدهند تا تخلیه روحی و روانی شوند ، بلکه عده ای را با اتوبوس به آنجا می بریم تا مراسم آنها را به هم بزنند .چرا اجازه برگزاری مجالس ترحیم آیت الله منتظری را نمی دهیم .

حداکثر این است که در آن مجالس چند حرف مخالف نظر ما ابراز شود . مگر همه باید مطابق نظر ما سخن بگویند ؟ چرا مراسم سخنرانی آقای خاتمی در حسینیه جماران در شب عاشورا را به هم می زنیم و افراد را مورد ضرب و شتم قرار می دهیم به این بهانه که در شب عاشورا سوت و کف زده اند ؟ فرضاً این اتفاق افتاده باشد آیا برای تشویق سخنران بوده یا برای بی حرمتی به عاشورا ؟ و فرضاً برای بی حرمتی به عاشورا بوده آیا تکلیف ما در اینجا کتک زدن آنها است ؟ به علاوه چرا در موارد مشابه که شعائر اسلامی زیر پا گذاشته می شود مانند آنچه که در مسابقات کاراته بانوان در آلمان رخ داد که ورزشکاران زن کشورمان بدون پوشش اسلامی در مقابل چشم صدها مرد مسابقه دادند غیرتتان به جوش نمی آید ؟ آیا جز این است که تعصب نسبت به دولت چشم بصیرت شما را کور کرده است ؟چرا حاضر نیستیم گروه مخالف حکومت را به رسمیت بشناسیم ؟ مگر حکومت پیغمبر اسلام و حکومت علی علیه السلام مخالف نداشت ؟ رفتار امیرالمومنین با مخالفان سرسختش یعنی خوارج باید الگویی برای ما باشد . گاهی برخی از افراد خارجی پای منبر امام علی علیه السلام نظر مخالف خود را ابراز می داشتند و گاه به او توهین می کردند بدون آنکه مورد تعرض قرار گیرند و اگر برخی هواداران امام قصد تعرض داشتند علی علیه السلام مانع می شد .

چرا ما از راه درست اسلامی این قدر فاصله گرفته ایم ؟! کسانی که به خیال خود به قصد خدمت به اسلام و ولایت مانع بیان نظرات منتقدان و مخالفان می شوند و مجالس سخنرانی آنها را به هم می زنند در واقع به اسلام خیانت می کنند و در جهت تضعیف ولایت فقیه گام بر می دارند .

شهید آیت الله مطهری چند روز پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سخنرانی « مفهوم آزادی عقیده » فرمودند : «من به جوانان و طرفداران اسلام هشدار می دهم که یک وقت خیال نکنند که حفظ و نگهداری اسلام با سلب آزادی بیان محقق می شود . برخی جوانان خیال نکنند که راه حفظ معتقدات اسلامی و جهان بینی اسلامی این است که نگذاریم دیگران حرفهایشان را بزنند.»

اما راه خروج از بحران سیاسی فعلی از نظر نگارنده به شرح ذیل است:

ما را هم در سوگ عزیزان خود سهیم بدانید!

مادامیکه کشور ما از وجود رسانه های مستقل و آزادی که به رسالت مطبوعاتی خود در اطلاع رسانی توام با صداقت و جسارت پایبند باشند، تهی است، کشف حقیقت و آگاهی از تعداد واقعی جان باختگان و آسیب دیدگان ماه های اخیر و بویژه نا آرامی های روز و شب عاشورا تقریبا ناممکن است و لاجرم باید به خوراک همین رسانه های رسمی و دولتی اکتفا کرد؛

به موجب اطلاعیه ای که فرماندهی انتظامی تهران بزرگ در سایت خود منتشر و مورد استناد دیگر پایگاه های خبری واقع شده است، در روز عاشورا 8 نفر در تهران کشته شده اند.

برپایه همین گزارش مهدی فرهادی راد، امیر ارشدی، شهرام فرجی، سید علی موسوی حبیبی، جهانبخت پازوکی و دو  نفر ناشناس، افرادی هستند که به طرفه العینی جان خود را از دست داده و خانواده هائی را داغدار کرده اند.

بدینوسیله با تاکید بر ضرورت حفظ حرمت همه مقدسات و ارزش های انسانی و اسلامی از جمله یوم الله عاشورا و ضمن اعلام انزجار نسبت به همه کسانی که به هر نحوی دستشان به خون جوانان بی گناه و بی دفاع این مرز و بوم آغشته است و همچنین عرض تسلیت به خانواده سوگوار جان باختگان، از درگاه احدیت، برای قربانیان رحمت و مغفرت و برای بازماندگان آنها صبر جمیل و جزیل مسئلت می نمایم.

در همین ارتباط با قلبی مالامال از درد و اندوه درگذشت خواهرزاده برادرم جناب مهندس موسوی را هم از صمیم قلب به ایشان و سایر بازماندگانش تسلیت گفته و از خداوند منّان علو درجات آن فقید سعید را خواستارم.

چند سال پیش در روزهای آخر حصر آیت الله منتظری با دریافت مجوز به دیدن ایشان رفتم. اولین جمله یی که به من گفت این بود؛ علی، دیدی با من چه کردند؟، دلم فرو ریخت. گفتم اگر شهید مطهری بود این طور نمی شد.سخن مرا تایید کرد و یک ساعت و نیم با من درددل کرد. از وضع خودش در آن سال ها و از خاطراتش با شهید مطهری گفت.

علی مطهری:رحلت فقیه عالیقدر آیت الله حسینعلی منتظری ثلمه یی در اسلام وارد کرد که هیچ چیز جایگزین آن نیست. آیت الله منتظری نزدیک ترین دوست و یار شهید آیت الله مطهری بود.

این دو بزرگوار ۱۱ سال در مدرسه فیضیه هم مباحثه بودند، هشت سال شاگرد مرحوم آیت الله بروجردی در فقه و اصول بوده و دو شاگرد برجسته آن مرجع تقلید به شمار می رفتند. همچنین این دو یار دیرینه در کشف شخصیت امام خمینی(ره) و شناساندن آن عزیز به حوزه علمیه قم نقش اساسی داشتند. ۱۲ سال در محضر آن حکیم فرزانه فلسفه الهی را تلمذ کردند و سپس با پایه ریزی درس اصول فقه امام خمینی مقدمات مرجعیت ایشان را فراهم کردند و دو شاگرد مبرز امام محسوب می شدند.

هر دو بزرگوار چند سالی در درس الهیات شفای ابن سینای مرحوم علامه طباطبایی شرکت داشتند و از اولین شاگردان آن مرحوم به شمار می رفتند. و باز هر دو بزرگوار تابستان ها به اصفهان می رفته و پای درس نهج البلاغه معلم اخلاق و عرفان، مرحوم حاج میرزا علی آقای شیرازی می نشستند. شیخ حسینعلی منتظری اصفهانی و شیخ مرتضی مطهری خراسانی آنچنان با هم یکی بودند که گاهی طلاب، منتظری را خراسانی و مطهری را اصفهانی صدا می کردند و به گفته آیت الله منتظری گاهی که نیاز مالی پیدا می کردیم دست در جیب یکدیگر می کردیم و بعداً به هم خبر می دادیم.

قبل از انقلاب، آیت الله منتظری هرگاه از زندان آزاد می شد مستقیماً به منزل ما می آمد، شاد و خندان و بدون هرگونه گله یی از سختی های زندان. معمولاً به ما بچه ها می گفتند چقدر انگلیسی بلدید و شروع می کردند به احوالپرسی به زبان انگلیسی. گاهی آیه قرآن یا حدیث می خواند و معنی آن را از ما می پرسید. هر وقت خواهر کوچک ما را می دید، می گفت این عروس من است.

شهید محمد منتظری نیز زیاد به منزل ما می آمد و به همین جهت یک بار ساواک به صورت دسته جمعی و مسلحانه به منزل ما هجوم آورد برای بازداشت او اما خوشبختانه در آنجا نبود. گاه که آیت الله منتظری تبعید می شد آیت الله مطهری به هر وسیله ممکن خود را به تبعیدگاه می رساند و به دیدارش می شتافت، همچنان که در جریان بازداشت آیت الله مطهری در قیام ۱۵ خرداد ۴۲ آیت الله منتظری آرام و قرار نداشت.

برخی او را چنان تصویر می کنند که از نفوذی مرموز اما به غایت نیرومند و عمیق برخوردار است. به نحوی که بسیاری تصور می کنند دست پنهانی او در بسیاری از امور مهم و سرنوشت ساز کشور ظرف سه دهه گذشته دخالت داشته و اگرچه ظاهرش نشان نمی دهد اما سرنخ خیلی از مسائل مهم کشور در گذشته و حال به وی بازمی گردد. شاید به واسطه این تصور است که یکی از پرسش های بعد از انتخابات از جانب بسیاری از مردم این بوده که «چرا هاشمی ساکت است» یا اینکه «چرا هاشمی کاری نمی کند».

صادق زیباکلام:شاید سخنی به گزاف نرفته باشد اگر ادعا شود اکبر هاشمی رفسنجانی یکی از پیچیده ترین و در عین حال یکی از دشوارترین چهره های نظام اسلامی ایران برای تحلیل است. خود این پرسش که قدرت او به راستی چقدر است به تنهایی برای توصیف پیچیدگی وی کفایت می کند.

برخی او را چنان تصویر می کنند که از نفوذی مرموز اما به غایت نیرومند و عمیق برخوردار است. به نحوی که بسیاری تصور می کنند دست پنهانی او در بسیاری از امور مهم و سرنوشت ساز کشور ظرف سه دهه گذشته دخالت داشته و اگرچه ظاهرش نشان نمی دهد اما سرنخ خیلی از مسائل مهم کشور در گذشته و حال به وی بازمی گردد. شاید به واسطه این تصور است که یکی از پرسش های بعد از انتخابات از جانب بسیاری از مردم این بوده که «چرا هاشمی ساکت است» یا اینکه «چرا هاشمی کاری نمی کند». آنان که معتقدند او از قدرت پنهانی زیادی در نظام برخوردار است، به این پرسش پاسخ می دهند که «هنوز زمانش نرسیده و هاشمی به موقع اش برگ آسش را رو خواهد کرد».

خود این پرسش که «چرا هاشمی کاری نمی کند و ساکت است»، مبین این باور است که او از یک قدرت زیاد و پنهانی برخوردار است. چنین نگاهی پیرامون هاشمی همواره وجود داشته است. اگرچه امروز شاید این باور پیرامون «اسطوره قدرت هاشمی» قدری کم رنگ شده باشد، اما هر قدر که به گذشته می رویم این اعتقاد پررنگ تر و جدی تر می شود.

به راستی این باور عمومی پیرامون اسطوره قدرت هاشمی چقدر به حقیقت نزدیک است؟ آیا به راستی و در عالم واقعیت هاشمی از یک قدرت و توانمندی ویژه یی برخوردار است؟ یا اینکه این باور به قدرتمندی وی بیش از آنکه واقعیت باشد، به خیال، اسطوره و افسانه نزدیک تر است؟ پرسش از قدرت هاشمی را به گونه یی دیگر هم می توان مطرح کرد. آیا به راستی آن گونه که مخالفان اصولگرای تندرواش می گویند هاشمی رفسنجانی در راس یک قدرت مافیایی است؟

آیا آن گونه که مخالفان وی ادعا می کنند هاشمی رفسنجانی، خانواده و نزدیکانش هدایت یک باند مافیایی اقتصادی را افزون بر مافیای قدرت سیاسی در دست شان دارند؟ آیا آن گونه که برخی از منتقدان اصلاح طلب وی مدعی اند، هاشمی در خفا با اصولگرایان است یا برعکس آن گونه که برخی از اصولگرایان تندرو مدعی اند، سرنخ ناآرامی ها، حوادث و به تعبیر آنان «فتنه بعد از انتخابات» در دست هاشمی رفسنجانی است و اوست که در خفا و به گونه یی نامرئی جنبش سبز را رهبری می کند؟ پرسش هایی از این دست است که هاشمی رفسنجانی را اینچنین ویژه و تک در میان شخصیت های سیاسی ایران می سازد.کدام یک از دیگر رهبران نظام را می توان سراغ گرفت که مرز بین حقیقت و افسانه، اسطوره و واقعیت پیرامون شان اینچنین مخدوش و پرابهام و رمزآلود باشد؟ چرا در مورد هاشمی چنین وضعیتی وجود دارد؟ و پرسش مهم تر اینکه به راستی هاشمی چقدر قدرت دارد؟

آقای احمدی نژاد و بعضی از اطرافیانش یک ویژگی نسبتا منحصر بفردی دارند و آن هم این است که همه نابسامانی ها و خرابی ها را به دولت های پیشین نسبت می دهند و در مقابل هر کار خوبی را هم که در طول سه دهه گذشته در کشور صورت گرفته، به خود منتسب می کنند!

با این همه اگر بخواهیم از جاده انصاف خارج نشویم این نوع فرافکنی و نوشابه باز کردن برای خود و هم جناحی ها، کم و بیش جزء ویژگی های بسیاری از کارگزاران و سیاستمداران کشورمان محسوب می شود و زمانی که این دسته از سیاستمداران جوگیر می شوند، چنین نگرشی تشدید هم می شود.

به همین سبب هرگاه فضای سیاسی کشور کمی تا قسمتی ابری و مه آلود می شود، سیاست پیشه گان و ایادی آنها فرصت را مغتنم شمرده و به فرافکنی روی می آورند و در این مسیر همه نقاط قوت را بنام خود و هم حزبی هایشان و کل نقاط ضعف را هم به رقبای خود نسبت می دهند! در حالیکه واقعیت چیز دیگری است و آنچه را که امروز درو می کنیم محصول بذری است که در گذشته کاشته اند.

به بیان دیگر اگر به عقیده بعضی از اشخاص ساختمان کنونی نظام، زیبا، مستحکم و پابرجاست، قهرا این همه مرهون تلاش همه کسانی است که در ایجاد و نگهداری آن نقشی داشته اند و اگر این ساختمان، نازیبا، متزلزل و در حال فروریختن است، باز حاصل کار همه کسانی است که در 30 سال گذشته در ایجاد و تکمیل و نگهداری آن کوشیده اند. از اینرو عدل و انصاف و منطق ایجاب می کند که سهم هریک از دست اندرکارانی را که در مراحل مختلف طراحی نقشه، اجرای فونداسیون، اسکلت بندی، سفت کاری و نازک کاری این ساختمان نقشی داشته اند به دقت مورد مطالعه قرار گرفته و در پایان کار ساختمان مذکور مسئولیت هریک از دست اندرکاران بطور جداگانه مورد بررسی قرار گیرد.

در این صورت حتی همسایگانی که نظاره گر اهمال کاری دیگران و کج بنا شدن این ساختمان بوده اند ولیکن در برابر آن سکوت اختیار کرده اند، در متزلزل و فرسوده شدن و در بدبینانه ترین حالت یعنی فرو ریختن ساختمان مزبور مسئول می باشند.

بنابراین خوب و بد حاکم برکشور، ناشی از ساختار نظام و یک فرایند و برآیند یا حاصل جمع پندار، کردار و گفتار و یا حتی توجیهات و سکوت و بی تفاوتی همه کسانی است که در طول 30 سال گذشته عهده دار مسئولیتی در کشور بوده اند و لاجرم هر یک از آنان به نسبت قدرت و مسئولیت خود، در شکل گیری اوضاع فعلی کشور سهیم اند و متوجه کردن انگشت اتهام تنها بسوی عده ای خاص و یا صاحب منصبان کنونی، کمال بی انصافی و یک خطای استراتژیک است.

از اینرو به منظور آگاهی نسلی که امروزه تحت تاثیر فضا سازی ها، پروگاندا، کاریزما تراشی ها و اسطوره سازی های رسانه های داخلی و خارجی، همچون دوم خرداد 1376همه گرفتاری ها و ناهنجاری های موجود را متوجه عملکرد و اندیشه یک جریان خاص و یا عده ای از اشخاص حقیقی و حقوقی کرده و بقیه سیاست پیشگانی را که خود نقش عمده ای در ایجاد وضع موجود داشته اند، تطهیر و یا حتی از آنها قهرمان های دروغین می سازند و یا بجای مطالبه محوری به شخصیت زدگی و شخصیت پرستی روی می آورند، قصد دارم که با انتشار سلسله یادداشت هائی نیمه های دیگر حقیقت را نیز در معرض قضاوت مخاطبین خود قرار دهم تا مبادا کسانی که گذشته را ندیده و یا دیده و به فراموشی سپرده اند از چاله ای در آمده و در چاه و یا چاله ای بزرگتر فرو بیافتند!

در چند پست نخست به معرفی برخی از ارکان قدرت و نهاد های انتصابی و نقش آفرینان آنها اشاره خواهد شد: